آپولونيوس سيتيومي
آپولونيوس1 در حوالي نيمهٴ سده اول ق م برآمد. پزشك اسكندراني، شاگرد زوپوروس2. او شرحي بر رسالهٴ بقراط دربارهٴ دررفتگيها نوشت، با دو رسالهٴ جدلي، كه يكي بر ضد هراكليدس تارنتومي بود، و مجموعهاي از معالجات كه يكي از آنها دربارهٴ صرع بود.
ح. تاريخنويسي هلنيستي و رومي
يادداشت مرا راجع به پوزيدونيوس در فقرهٴ ب ببينيد.
كاستور
كاستور3 رودسي در رودس زاده شد، يا تحصيل كرد و تا پس از 61 ق م برآمد. گاهنامهنگار يوناني. مهمترين اثر او تاريخ در شش كتاب همراه با جدولهاي همزمان بود (از بيلوس و نينوس تا 61 ق م). اين اثر حلقهٴ مهمي در انتقال معلومات تاريخي بود. مسلماً از طريق كاستور بود كه بسياري از پژوهشهاي يونان در اين زمينه به دست گاهنامهنگاران مسيحي (مخصوصاً اوزبيوس) و سپس به قرون وسطي و به ما رسيد.
قيصر
گايوس يوليوس سزار (كايسار)4 در 12 ژوئيهٴ 102 يا 100 زاده شد و در 15 مارس 44 ق م در روم كشته شد. سياستمدار، سپاهي، و مورخ. ذكر او در اينجا به خاطر اصلاح تقويم روم بوده است، كه با همكاري فني سوسيگنس صورت گرفت،5 و با نام او قرين است. طرح اصلي تقويم يولياني يك دورهٴ 4 ساله است، 3 سال 365 و 1 سال 366 روزه كه بدين ترتيب طول سال 4/1 365 روز ميشود، سالهاي بلندتر (يا سالهاي كبيسه) سالهايي بود كه عددشان بر 4 قابل قسمت باشد. نخستين سال يولياني از اول ژانويهٴ 45 ق م آغاز شد. براي قرار دادن اعتدال ربيعي در 25 مارس، سال 46 (سال نامرتب6) را 15 ماه يا 445 روز حساب كردند. تقويم يولياني تا 1582 در جهان كاتوليك و تا 1572 در انگلستان دوام يافت و هنوز هم تا اين اواخر در روسيه معمول بود. گويند قيصر كتابي در نجوم نوشته (ستارگان7) و گزارشي در مساحي، كه هر دو مفقود شده است. نيز گفتهاند كه او اصطلاح دستوري مفعول فيه (ظرف) را، كه در يوناني